Net als de eerste keer…

Amai, onze Rhodesian Ridgeback is inmiddels een puber van ruim een jaar, tijd om haar mee te nemen op vakantie. Het werd De Eifel, een mooie wandelomgeving in Duitsland waar Amai zich helemaal kon uitleven. Haar vriendinnetje Sita, een kleine herder, was ook mee, met haar baasje.

Elke ochtend namen we de honden mee naar een bergweide om te spelen en te rennen. En elke ochtend was het alsof ze er voor de eerste keer kwamen: het enthousiasme, de uitbundigheid, het eindeloos achter elkaar aanzitten en spelen, Ik kon er uren naar kijken!

Hoe mooi is het om iets te herbeleven alsof het nog de eerste keer is…? Hoe fijn zou het zijn als je deze eigenschap bezit en kunt toepassen in je werk als trainer? Zodat jouw deelnemers, ook al heb je de trainingsdag al tientallen keren uitgevoerd, jouw enthousiasme ervaren alsof je deze dag voor de eerste keer uitvoert?

Ga eens na hoe jij je trainingen speels en enthousiast kunt uitvoeren ‘alsof het de eerste keer is’. Je zult merken dat je resultaat verbetert; dat je deelnemers (nog) enthousiaster zijn; dat je meer aanbevelingen krijgt.

Succes!

Mijn (puppy) masterclass deel 7: Is leiderschap wel iets voor vrouwen?

Afgelopen zaterdag was ik weer met Amai, onze Rhodesian Ridgeback, op hondentraining.

Een medecursiste vertelde mij behoorlijk radeloos te zijn geweest. Haar hondje van een half jaar gedroeg zich plotseling alsof ‘ie nooit iets geleerd had. Ze was zelfs in gevecht geraakt met het beestje. Ze had het helemaal gehad en had de les vorige week door haar man laten waarnemen. Ik suggereerde dat die mannen een voorsprong hebben met de hondenopvoeding, door hun zware stem en fysieke overmacht. Ondertussen trok Amai mij bijna onderuit op het modderige veldje. Ze glimlachte dankbaar voor deze opmerking. Maar trainer Ronnie had mij ook gehoord en was het er niet mee eens: ‘Er is een verschil tussen fysieke en mentale overmacht. Mannen hebben sneller de overtuiging dat het beestje zal luisteren, terwijl vrouwen daar minder zeker over zijn. Dat voelt zo’n hond feilloos aan.’

‘Oh, daarom komen er vooral vrouwen naar puppytraining’, grapte ik. We hadden de essentie te pakken: met hun ‘zekere’ uitstraling krijgen mannen makkelijker overwicht dan vrouwen. En natuurlijk helpen stem en fysieke uitstraling daarbij, maar die zijn niet doorslaggevend!

Ik herinner me nog Ronnie’s uitspaak over het verschil tussen willen dat je hond netjes naast je loopt of hopen dat ‘ie dat gaat doen. Daar zit dus het verschil tussen wel of geen leider zijn!

Toch zijn er onder de cursisten wel enkele mannen. Snappen die dan niet hoe je leiderschap toont? Als ik ze zie worstelen om hun hond netjes naast te zetten, denk ik inderdaad dat ze het niet hebben begrepen. Hun extra handicap is dat ze wel denken te weten wat leiderschap is, dus tips en adviezen in de wind slaan. Met als gevolg dat de hond niets begrijpt van het gedrag van zijn baasje. DWE is een mooie term voor dat euvel: ‘Dealing With Ego’.

Mijn conclusie? Leiderschap zit tussen de oren, het is een mentale conditie. Leiderschap is zeker niet voorbehouden aan mannen. Vrouwen zullen alleen bewust zichzelf ervoor moeten conditioneren terwijl het bij de meeste mannen als vanzelfsprekend gaat!

Puppy masterclass 6: aangehaakt of afgehaakt?

Afgelopen zaterdag was het weer zover: met Amai, onze Rhodesian Ridgeback, ging ik naar de (puppy) training van stoere trainer Ronnie. Amai is ondertussen zes maanden oud en volgens Ronnie puppy áf.

Er waren weer nieuwe baasjes met hond die aansloten bij de les over volgzaamheid. We mochten onze hondjes over verschillende (speel)toestellen laten lopen zonder aan te moedigen of te belonen. Nog best een opgave, zeg! Nadat Ronnie ons enige tijd had laten aanklooien onderbrak hij de exercitie voor wat aanwijzingen.

In een kring om hem heen namen we zijn wijze woorden tot ons. Na een paar minuten onderbrak één van de baasjes, een boom van een kerel, wiens piepkleine hondje onafgebroken had staan blaffen, Ronnie met de woorden dat hij wilde vertrekken. Hij was niet in staat Ronnie te volgen met zo’n blaffend hondje naast hem. Het huilen stond de man nader dan het lachen en hij was duidelijk compleet afgehaakt.

Maar Ronnie vond dat geen goed plan: ‘Dus je geeft toe aan je hond door weg te gaan? Dan weet je hond de volgende keer wat hij moet doen om zijn zin te krijgen?’ was zijn commentaar. ‘Ik ga weg!’ zei de man. ‘Je blijft hier! zei Ronnie.

Nu daagde de trainer hem uit om zijn hondje stil te laten zijn en keurig links achter hem te laten zitten. Het duurde even maar na een paar aanwijzingen ging het beestje zowaar zitten en was stil. Dit was het moment voor Ronnie om de man uitbundig te complimenteren. Op het gezicht van de grote baas ontluikte een zwakke glimlach. Deze ‘succeservaring’ zorgde ervoor dat hij weer helemaal was aangehaakt.

Ik stond erbij en keek ernaar: mooi om te zien hoe overtuigd de trainer was de man niet te laten weggaan. Ook prachtig om te zien hoe je een deelnemer aan een training weer aangehaakt krijgt door deze een succes, hoe klein ook, te laten ervaren!

Mijn puppy masterclass deel 5: Sneeuwvrij?

Elke zaterdagochtend gaan wij met Amai,onze Rhodesian Ridgeback, naar de puppytraining van onze stoere trainer Ronnie.

Vanochtend keek ik voor de zekerheid even op de Facebookpagina van Ronnie en daar stond dat alle lessen op zaterdagochtend 9 december niet doorgaan.

Nou vraag ik me af, gaan er bij jou ook wel eens trainingen niet door? En wat doe je dan?

Sommige deelnemers zijn blij wanneer er een training niet door gaat. Als bij Trainers Academie een opleidingsdag niet door gaat zijn onze deelnemers niet blij, dat weet ik wel zeker!

Ik heb het Amai proberen uit te leggen, maar zoals je op deze foto ziet probeert ze mij nog steeds over te halen om wel te gaan;-).

Ik ben benieuwd hoe jij omgaat met deelnemers die niet blij zijn wanneer jij een training annuleert?

Mijn puppy Masterclass deel 4, hondentrouw

Onze pup Amai, een Rhodesian Ridgeback, is al weer bezig aan haar tweede reeks trainingen, gegeven door onze stoere trainer Ronnie.

Amai en haar baasje leren elke zaterdag weer nieuwe (opvoedkundige) zaken over het verschil tussen gedrag en gehoorzaamheid bijvoorbeeld.

Ronnie gaat ervan uit dat je je lieve pup alleen leert gehoorzamen door te belonen voor goed gedrag; het liefste met een aai over de bol of een lekker snoepje. Wel zo leuk voor baas en hond!

Het mooie van zo’n tweede reeks trainingen is dat je de baasjes en hun pup uit de eerste reeks weer terug ziet; je merkt gelijk dat het gestuntel een stuk minder is en dat de hondjes daadwerkelijk beter reageren op de baas.

Bij Amai en mij is dat nog wat ambivalent; soms lijkt het alsof ze prima reageert op mijn commando’s en soms vliegt ze alle kanten op en lijkt het alsof ze mij niet hoort.

Regelmatig komen oud-deelnemers met hond even kijken naar de trainingen. Het is jaloersmakend en tegelijk geruststellend om te zien dat hun honden volkomen relaxt en gehoorzaam zijn en dus ook netjes naast de baas blijven zitten of liggen. Dat kunnen wij straks ook, Amai en ik!

Eigenlijk is het een heel goed teken wanneer oud-deelnemers nog regelmatig even terug komen bij de training of trainer waar ze les hebben gehad. Een teken dat ze trots zijn op wat ze bereikt hebben met hun hond en het leuk vinden contact te houden met de trainer.

Ook oud-deelnemers van Trainers Academie komen regelmatig terug; bijvoorbeeld tijdens een examendag of tijdens één van onze TA- friday’s; een maandelijks terugkerend netwerk event voor alumni die willen netwerken.

Voor ons als trainers een mooie kans om op de hoogte te blijven van de ontwikkeling van onze alumni en eventueel mensen te verbinden waar dat mogelijk is. Iets waar ik in ieder geval veel plezier aan beleef en energie van krijg!

Mijn puppy masterclass deel 3: Allemansvriend

Onze pup Amai, een Rhodesian Ridgeback, vindt het heel leuk en gezellig als er mensen op bezoek komen. Iedere gast die bij ons thuis komt binnenstappen wordt enthousiast door haar besprongen en, wanneer deze haar iets teveel aandacht geeft, resulteert dat in heftig geknuffel inclusief likjes in hals of gezicht. Amai vindt het heerlijk! Het plasje van opwinding wordt haar op deze leeftijd nog vergeven.

Ik hoor al van verschillende hondenbezitters dat zij ervoor waken dat hun pup een allemansvriendje wordt. Zo is je hond straks immers niet meer waakzaam en alert genoeg! Ik vind het lastig om Amai te weerhouden van amicaal gedrag, want het ziet er ook zo heerlijk spontaan uit!

Als trainer ben je altijd op zoek naar de balans in de omgang met je deelnemers. Hoe close wil je of mag je worden met een deelnemer? Is heel close zijn wel gezond voor de werkverhouding? Kun je dan nog wel scherp en alert blijven op eventuele tekortkomingen van de bewuste deelnemer?

In mijn recente boek ‘10 Triggers voor Toptrainers’ schrijf ik ook iets over het belang van afstand houden van je deelnemers. Ogenschijnlijk onbelangrijke zaken, zoals samen met de groep lunchen, kunnen een groot effect sorteren, maar niet altijd wenselijk. Lees maar eens ‘Trigger 7: Houd afstand’ en kom erachter hoe jijzelf besluit wat wel of niet te doen.

Ik ben benieuwd hoe jij als trainer tegen dat afstand houden aankijkt: wanneer ben je wel of niet in balans? Ik zie graag jullie reacties en ervaringen tegemoet!

Mijn puppy masterclass, deel 2: Trots

Wat gek eigenlijk, dat je na aanschaf van een puppy, je, net als bij je kinderen, trots kunt worden op wat ‘ie doet of hoe ‘ie er uit ziet.

Amai, onze Rhodesian Ridgeback, is een schattig hondje. En dat wordt regelmatig bevestigd als we met haar naar puppytraining gaan en er weer een ander hondenbaasje naar mij toestapt om te vertellen hoe schattig zij eruit ziet. ‘En ze heeft ook zo’n mooie ‘rits’, krijg ik dan als toegift. Ik vind de verbastering van dat wat een Ridgeback typeert wel grappig en knik vriendelijk terug na zo’n compliment.

Maar ik zie ook andere baasjes trots kijken wanneer hun puppy een compliment krijgt.

Ronnie, onze stoere trainer, kijkt meer naar het gedrag van hondje én baasje; hij laat de eigenaar zien hoe deze er voor kan zorgen dat de pup doet wat moet.

Hij hamert er steeds weer op dat het er om gaat dat de pup jou volgt en niet dat jij de pup volgt en dat dan gaat belonen of straffen.

Het klinkt zo simpel maar het valt lang niet altijd mee en je moet ook snel reageren. Toch ben ik best trots op Amai na onze derde les; ze gaat ook al op commando zitten als ik haar niet een snoepje voor de neus houd;-).

Trots zijn is een fijn gevoel; zo ben ik bijvoorbeeld ook apetrots op onze oud deelnemer René Luisman, die onlangs tot Trainer van het Jaar 2017 is verkozen door NOBTRA. Een prachtige erkenning voor prachtig werk dat hij doet. Maar het feit dat hij, nog maar vijf jaar geleden, door ons is opgeleid tot trainer vind ik ook super! En zijn succes hiermee straalt zeker af op ons, Trainers Academie. Ik hoop dat René nog lang mag genieten van deze eervolle titel!